Mag ik alsjeblieft weer even kind zijn!?

Frontrunners - kind zijn

Elke week verschijnt er wel weer een artikel over de verandering in de sport. Over de individualisering van de samenleving en het effect hiervan op de sportbeoefening. Of over de gevolgen van consumentisme binnen de sportvereniging. Of over het feit dat de ongeorganiseerde sport harder groeit dan de georganiseerde sport. Conclusie: de bestaande sportinfrastructuur moet worden gemoderniseerd en verrijkt. De transitie in de sport is inmiddels gaande, maar wat is er nodig om deze gewenste verandering door te zetten en te realiseren? 

Organisatie dienen wendbaar en flexibel te zijn om snel in te kunnen spelen op de verschillende veranderingen. Agile zijn dus. Maar zijn we als georganiseerde sport (sportverenigingen en allerlei ondersteunende organisaties, zoals sportbonden) wel in staat om agile te veranderen en ons werk op een agile manier in te richten? We zijn namelijk eerder te typeren als traditioneel en conservatief. Wat zegt het dat we ons richten op behoud van datgene wat we hebben? Waarom eigenlijk? Wordt dit gedreven vanuit angst voor verandering? Of vinden we dat het allemaal wel goed functioneert en er dus geen verandering nodig is? Hoe zie jij dit eigenlijk voor jezelf en de rol die jij inneemt in de organisatie? 

Maarten Hoffer, Hoofd marketing bij de KNVB, nam ons als Frontrunners op 29 juni mee in zijn verhaal en de agile ervaringen van de KNVB. Aan de hand van twee praktijkvoorbeelden, VoetbalTV en Kicks, gaf Maarten inzicht in wat er nodig is om te veranderen. Het begint allemaal met een visie, een stip op de horizon, een idee. Vervolgens is het nodig om draagvlak te creëren, zodat je anderen meekrijgt. Maar hoe zorg je ervoor dat je het idee overdraagt, zodat anderen het ook snappen? Door te gaan doen! Niet blijven hangen in het denkproces over hoe alles er precies moet komen uit te zien of moet worden aangepakt. Nee, gewoon doen! Maak een start en begin klein. Werkt het niet? Dan weet je dat heel snel en kun je beslissen om het project af te blazen of bij te sturen. Werkt het wel? Dan heb je een verhaal én bewijs waarmee je anderen laten zien wat het inhoudt en betekent. 

Gewoon doen klinkt niet moeilijk, maar waarom gebeurt het dan nauwelijks? Wat zijn de randvoorwaarden? Je hebt een groep mensen nodig met energie en een intrinsieke motivatie om te laten zien dat het idee, product of dienst werkt. Maar even belangrijk is dat zij de beschikbare tijd krijgen, er specifiek voor het project budget beschikbaar is en er vertrouwen is van bovenaf om te gaan doen.  

Heb jij en/of bied jij ruimte om te experimenteren en is het überhaupt oké als je faalt? Of wordt alles dusdanig gekaderd en gecontroleerd en blijf je liever binnen de gebaande paden?  

Laat ons weer kind zijn, waar ontdekken, creativiteit en vallen en opstaan centraal staat. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*